2.3.5 ἐπὶ δὲ τοῦ βίου τί ποιῶ ; νῦν μὲν λέγω ἀγαθόν , νῦν δὲ κακόν . τί τὸ αἴτιον ; τὸ ἐναντίον ἢ ἐπὶ τῶν συλλογισμῶν , ἀμαθία καὶ ἀπειρία .
2.4.head πρὸς τὸν ἐπὶ μοιχείᾳ ποτὲ κατειλημμένον .
2.4.1 λέγοντος αὐτοῦ ὅτι Ὁ ἄνθρωπος πρὸς πίστιν γέγονεν καὶ τοῦτο ὁ ἀνατρέπων ἀνατρέπει τὸ ἴδιον τοῦ ἀνθρώπου ἐπεισῆλθέν τις τῶν δοκούντων φιλολόγων , ὃς κατείληπτό ποτε μοιχὸς ἐν τῇ πόλει .
2.4.2 ὁ δʹ Ἀλλʹ ἄν , φησίν , ἀφέντες τοῦτο τὸ πιστόν , πρὸς ὃ πεφύκαμεν , ἐπιβουλεύωμεν τῇ γυναικὶ τοῦ γείτονος , τί ποιοῦμεν ; τί γὰρ ἄλλο ἢ ἀπόλλυμεν καὶ ἀναιροῦμεν ; τίνα ; τὸν πιστόν , τὸν αἰδήμονα , τὸν ὅσιον .
2.4.3 ταῦτα μόνα ; γειτνίασιν δʹ οὐκ ἀναιροῦμεν , φιλίαν δʹ οὔ , πόλιν δʹ οὔ ; εἰς τίνα δὲ χώραν αὑτοὺς κατατάσσομεν ; ὡς τίνι σοι χρῶμαι , ἄνθρωπε ; ὡς γείτονι , ὡς φίλῳ ; ποίῳ τινί ; ὡς πολίτῃ ; τί σοι πιστεύσω ;
2.4.4 εἶτα σκευάριον μὲν εἰ ἦς οὕτως σαπρόν , ὥστε σοι πρὸς μηδὲν δύνασθαι χρῆσθαι , ἔξω ἂν ἐπὶ τὰς κοπρίας ἐρρίπτου καὶ οὐδʹ ἐκεῖθεν ἄν τίς σε ἀνῃρεῖτο ·
2.4.5 εἰ δʹ ἄνθρωπος ὢν οὐδεμίαν χώραν δύνασαι ἀποπληρῶσαι ἀνθρωπικήν , τί σε ποιήσομεν ; ἔστω γάρ , φίλου οὐ δύνασαι τόπον ἔχειν · δούλου δύνασαι ; καὶ τίς σοι πιστεύσει ; οὐ θέλεις οὖν ῥιφῆναί που καὶ αὐτὸς ἐπὶ κοπρίαν ὡς σκεῦος ἄχρηστον , ὡς κόπριον ;