2.5.3 ἂν μιμῆται τοὺς κυβεύοντας . αἱ ψῆφοι ἀδιάφοροι , οἱ κύβοι ἀδιάφοροι · πόθεν οἶδα , τί μέλλει πίπτειν ; τῷ πεσόντι δʹ ἐπιμελῶς καὶ τεχνικῶς χρῆσθαι , τοῦτο ἤδη ἐμὸν ἔργον ἐστίν .
2.5.4 οὕτως τοίνυν τὸ μὲν προηγούμενον καὶ ἐπὶ τοῦ βίου ἔργον ἐκεῖνο · δίελε τὰ πράγματα καὶ διάστησον καὶ εἰπὲ τὰ ἔξω οὐκ ἐπʹ ἐμοί · προαίρεσις ἐπʹ ἐμοί .
2.5.5 ποῦ ζητήσω τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακόν ; ἔσω ἐν τοῖς ἐμοῖς . ἐν δὲ τοῖς ἀλλοτρίοις μηδέποτε μήτʹ ἀγαθὸν ὀνομάσῃς μήτε κακὸν μήτʹ ὠφέλειαν μήτε βλάβην μήτʹ ἄλλο τι τῶν τοιούτων .
2.5.6 τί οὖν ; ἀμελῶς τούτοις χρηστέον ; οὐδαμῶς . τοῦτο γὰρ πάλιν τῇ προαιρέσει κακόν ἐστι καὶ ταύτῃ τὴν παρὰ φύσιν .
2.5.7 ἀλλʹ ἅμα μὲν ἐπιμελῶς , ὅτι ἡ χρῆσις οὐκ ἀδιάφορον , ἅμα δʹ εὐσταθῶς καὶ ἀταράχως , ὅτι ἡ ὕλη οὐ διαφέρουσα .
2.5.8 ὅπου γὰρ τὸ διαφέρον , ἐκεῖ οὔτε κωλῦσαί μέ τις δύναται οὔτʹ ἀναγκάσαι . ὅπου κωλυτὸς καὶ ἀναγκαστός εἰμι , ἐκείνων ἡ μὲν τεῦξις οὐκ ἐπʹ ἐμοὶ οὐδʹ ἀγαθὸν ἢ κακόν , ἡ χρῆσις δʹ ἢ κακὸν ἢ ἀγαθόν , ἀλλʹ ἐπʹ ἐμοί .
2.5.9 δύσκολον δὲ μῖξαι καὶ συναγαγεῖν ταῦτα , ἐπιμέλειαν τοῦ προσπεπονθότος ταῖς ὕλαις καὶ εὐστάθειαν τοῦ ἀνεπιστρεπτοῦντος , πλὴν οὐκ ἀδύνατον . εἰ δὲ μή , ἀδύνατον τὸ εὐδαιμονῆσαι .
2.5.10 ἀλλʹ οἷόν τι ἐπὶ τοῦ πλοῦ ποιοῦμεν . τί μοι δύναται ; τὸ ἐκλέξασθαι τὸν κυβερνήτην , τοὺς ναύτας , τὴν ἡμέραν , τὸν καιρόν .