2.5.11 εἶτα χειμὼν ἐμπέπτωκεν . τί οὖν ἔτι μοι μέλει ; τὰ γὰρ ἐμὰ ἐκπεπλήρωται . ἄλλου ἐστὶν ἡ ὑπόθεσις , τοῦ κυβερνήτου . ἀλλὰ καὶ ἡ ναῦς καταδύεται .
2.5.12 τί οὖν ἔχω ποιῆσαι ; ὃ δύναμαι , τοῦτο μόνον ποιῶ · μὴ φοβούμενος ἀποπνίγομαι οὐδὲ κεκραγὼς οὐδʹ ἐγκαλῶν τῷ θεῷ , ἀλλʹ εἰδώς , ὅτι τὸ γενόμενον καὶ φθαρῆναι δεῖ .
2.5.13 οὐ γάρ εἰμι αἰών , ἀλλʹ ἄνθρωπος , μέρος τῶν πάντων ὡς ὥρα ἡμέρας . ἐνστῆναί με δεῖ ὡς τὴν ὥραν καὶ παρελθεῖν ὡς ὥραν . τί οὖν μοι διαφέρει πῶς παρέλθω ,
2.5.14 πότερον πνιγεὶς ἢ πυρέξας ; διὰ γὰρ τοιούτου τινὸς δεῖ παρελθεῖν με .
2.5.15 τοῦτο ὄψει ποιοῦντας καὶ τοὺς σφαιρίζοντας ἐμπείρως . οὐδεὶς αὐτῶν διαφέρεται περὶ τοῦ ἁρπαστοῦ ὡς περὶ ἀγαθοῦ ἢ κακοῦ , περὶ δὲ τοῦ βάλλειν καὶ δέχεσθαι .
2.5.16 λοιπὸν ἐν τούτῳ ἡ εὐρυθμία , ἐν τούτῳ ἡ τέχνη , τὸ τάχος , ἡ εὐγνωμοσύνη , ἵνʹ ἐγώ , μηδʹ ἂν τὸν κόλπον ἐκτείνω , δύναμαι λαβεῖν αὐτό , ὁ δέ , ἂν βάλω , λαμβάνει .
2.5.17 ἂν δὲ μετὰ ταραχῆς καὶ φόβου δεχώμεθα ἢ βάλλωμεν αὐτό , ποία ἔτι παιδιά , ποῦ δέ τις εὐσταθήσει , ποῦ δέ τις τὸ ἑξῆς ὄψεται ἐν αὐτῇ ; ἀλλʹ ὁ μὲν ἐρεῖ βάλε , ὁ δὲ μὴ βάλῃς , ὁ δὲ † μὴ ἀνέβαλες . τοῦτο δὴ μάχη ἐστὶ καὶ οὐ παιδιά .