2.10.5 διὰ τοῦτο καλῶς λέγουσιν οἱ φιλόσοφοι ὅτι εἰ προῄδει καλὸς καὶ ἀγαθὸς τὰ ἐσόμενα , συνήργει ἂν καὶ τῷ νοσεῖν καὶ τῷ ἀποθνῄσκειν καὶ τῷ πηροῦσθαι , αἰσθανόμενός γε , ὅτι ἀπὸ τῆς τῶν ὅλων διατάξεως τοῦτο ἀπονέμεται , κυριώτερον δὲ τὸ ὅλον τοῦ μέρους καὶ πόλις τοῦ πολίτου .
2.10.6 νῦν δʹ ὅτι οὐ προγιγνώσκομεν , καθήκει τῶν πρὸς ἐκλογὴν εὐφυεστέρων ἔχεσθαι , ὅτι καὶ πρὸς τοῦτο γεγόναμεν .
2.10.7 μετὰ τοῦτο μέμνησο , ὅτι υ ἱὸς εἶ . τίς τούτου τοῦ προσώπου ἐπαγγελία ; πάντα τὰ αὑτοῦ ἡγεῖσθαι τοῦ πατρός , πάντα ὑπακούειν , μηδέποτε ψέξαι πρός τινα μηδὲ βλαβερόν τι αὐτῷ εἰπεῖν πρᾶξαι , ἐξίστασθαι ἐν πᾶσιν καὶ παραχωρεῖν συνεργοῦντα κατὰ δύναμιν . μετὰ τοῦτο ἴσθι ὅτι καὶ ἀδελφὸς εἶ .
2.10.8 καὶ πρὸς τοῦτο δὲ τὸ πρόσωπον ὀφείλεται παραχώρησις , εὐπείθεια , εὐφημία , μηδέποτʹ ἀντιποιήσασθαί τινος πρὸς ἑαὐτὸν τῶν ἀπροαιρέτων , ἀλλʹ ἡδέως ἐκεῖνα προίεσθαι , ἵνʹ ἐν τοῖς προαιρετικοῖς πλέον ἔχῃς .
2.10.9 ὅρα γὰρ οἷόν ἐστιν ἀντὶ θίδρακος , ἂν οὕτως τύχῃ , καὶ καθέδρας αὐτὸν εὐγνωμοσύνην κτήσασθαι , ὅση πλεονεξία .
2.10.10 μετὰ ταῦτα εἰ βουλευτὴς πόλεώς τινος , ὅτι βουλευτής · εἰ νέος , ὅτι νέος · εἰ πρεσβύτης , ὅτι πρεσβύτης · εἰ πατήρ , ὅτι πατήρ .
2.10.11 ἀεὶ γὰρ ἕκαστον τῶν τοιούτων ὀνομάτων εἰς ἐπιλογισμὸν ἐρχόμενον ὑπογράφει τὰ οἰκεῖα ἔργα .
2.10.12 ἐὰν δʹ ἀπελθὼν ψέγῃς σου τὸν ἀδελφόν , λέγω σοι ἐπελάθου , τίς εἶ καὶ τί σοι ὄνομα .