2.10.13 εἶτα εἰ μὲν χαλκεὺς ὢν ἐχρῶ τῇ σφύρᾳ ἄλλως , ἐπιλελησμένος ἂν ἦς τοῦ χαλκέως · εἰ δὲ τοῦ ἀδελφοῦ ἐπελάθου καὶ ἀντὶ ἀδελφοῦ ἐχθρὸς ἐγένου , οὐδὲν ἀντʹ οὐδενὸς ἠλλάχθαι φανεῖ σεαυτῷ ;
2.10.14 εἰ δʹ ἀντὶ ἀνθρώπου , ἡμέρου ζῴου καὶ κοινωνικοῦ , θηρίον γέγονας βλαβερόν , ἐπίβουλον , δηκτικόν , οὐδὲν ἀπολώλεκας ; ἀλλὰ δεῖ σε κέρμα ἀπολέσαι , ἵνα ζημιωθῆς , ἄλλου δʹ οὐδενὸς ἀπώλεια ζημιοῖ τὸν ἄνθρωπον ;
2.10.15 εἶτα γραμματικὴν μὲν ἀποβαλὼν ἢ μουσικὴν ζημίαν ἂν ἡγοῦ τὴν ἀπώλειαν αὐτῆς · εἰ δʹ αἰδῶ καὶ καταστολὴν καὶ ἡμερότητα ἀποβαλεῖς , οὐδὲν ἡγῇ τὸ πρᾶγμα ;
2.10.16 καίτοι ἐκεῖνα μὲν παρʹ ἔξωθέν τινα καὶ ἀπροαίρετον αἰτίαν ἀπόλλυται , ταῦτα δὲ παρʹ ἡμᾶς · καὶ ἐκεῖνα μὲν οὔτʹ ἔχειν καλόν ἐστιν οὔτʹ ἀπολλύειν αἰσχρόν ἐστιν , ταῦτα δὲ καὶ μὴ ἔχειν καὶ ἀπολλύειν καὶ αἰσχρόν ἐστι καὶ ἐπονείδιστον καὶ ἀτύχημα . τί ἀπολλύει ὁ τὰ τοῦ κιναίδου πάσχων ;
2.10.17 τὸν ἄνδρα . ὁ δὲ διατιθείς ; πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα καὶ αὐτὸς δʹ οὐδὲν ἧττον
2.10.18 τὸν ἄνδρα . τί ἀπολλύει ὁ μοιχεύων ; τὸν αἰδήμονα , τὸν ἐγκρατῆ , τὸν κόσμιον , τὸν πολίτην , τὸν γείτονα . τί ἀπολλύει ὁ ὀργιζόμενος ; ἄλλο τι . ὁ φοβούμενος ;
2.10.19 ἄλλο τι . οὐδεὶς δίχα ἀπωλείας καὶ ζημίας κακός ἐστιν . λοιπὸν εἰ τὴν ζημίαν ζητεῖς ἐν κέρματι , πάντες οὗτοι ἀβλαβεῖς , ἀζήμιοι , ἂν οὕτως τύχῃ , καὶ ὠφελούμενοι καὶ κερδαίνοντες , ὅταν διά τινος τούτων τῶν ἔργων κέρμα αὐτοῖς προσγένηται .