2.15.18 οὗτοι οἱ μανικοὶ τόνοι , οὐχ ὑγιεινοί . ἀποθανεῖν θέλω , ἄν με τοῦτο ἀναγκάσῃς . διὰ τί , ἄνθρωπε ; τί ἐγένετο ; κέκρικα . ἐσώθην , ὅτι οὐ κέκρικας ἐμὲ ἀποκτεῖναι .
2.15.19 ἀργύριον οὐ λαμβάνω . διὰ τί ; κέκρικα . ἴσθι ὅτι ᾧ τόνῳ νῦν χρῇ πρὸς τὸ μὴ λαμβάνειν , οὐδὲν κωλύει σε ἀλόγως ποτὲ ῥέψαι πρὸς τὸ λαμβάνειν καὶ πάλιν λέγειν ὅτι
2.15.20 κέκρικα , ὥσπερ ἐν νοσοῦντι καὶ ῥευματιζομένῳ σώματι ποτὲ μὲν ἐπὶ ταῦτα ποτὲ δʹ ἐπʹ ἐκεῖνα ῥέπει τὸ ῥεῦμα . οὕτως καὶ ἀσθενὴς ψυχή , ὅπου μὲν κλίνει , ἄδηλον ἔχει · ὅταν δὲ καὶ τόνος προσῇ τῷ κλίματι τούτῳ καὶ τῇ φορᾷ , τότε γίνεται τὸ κακὸν ἀβοήθητον καὶ ἀθεράπευτον .
2.16.head ὅτι οὐ μελετῶμεν χρῆσθαι τοῖς περὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν δόγμασιν .
2.16.1 ποῦ τὸ ἀγαθόν ; — ἐν προαιρέσει . — ποῦ τὸ κακόν ; — ἐν προαιρέσει . — ποῦ τὸ οὐδέτερον ; — ἐν τοῖς ἀπροαιρέτοις .
2.16.2 — τί οὖν ; μέμνηταί τις ἡμῶν ἔξω τούτων τῶν λόγων ; μελετᾷ τις αὐτὸς ἐφʹ αὑτοῦ τοῦτον τὸν τρόπον ἀποκρίνεσθαι τοῖς πράγμασιν ὡς ἐπὶ τῶν ἐρωτημάτων · ἆρά γε ἡμέρα ἐστίν ; ναί . τί δέ ; νύξ ἐστιν ; οὔ . τί δʹ ; ἄρτιοί εἰσιν οἱ ἀστέρες ; οὐκ ἔχω λέγειν .
2.16.3 ὅταν σοι προφαίνηται ἀργύριον , μεμελέτηκας ἀποκρίνεσθαι τὴν δέουσαν ἀπόκρισιν , ὅτι οὐκ ἀγαθόν ; ἤσκηκας ἐν ταύταις ταῖς ἀποκρίσεσιν ἢ πρὸς μόνα · τὰ σοφίσματα ;