2.16.11 τοιοῦτόν τι καὶ ἡμεῖς πάσχομεν . τίνα θαυμάζομεν ; τὰ ἐκτός . περὶ τίνα σπουδάζομεν ; περὶ τὰ ἐκτός . εἶτʹ ἀποροῦμεν , πῶς φοβούμεθα ἢ πῶς ἀγωνιῶμεν ;
2.16.12 τί οὖν ἐνδέχεται , ὅταν τὰ ἐπιφερόμενα κακὰ ἡγώμεθα ; οὐ δυνάμεθα μὴ φοβεῖσθαι , οὐ δυνάμεθα μὴ ἀγωνιᾶν .
2.16.13 εἶτα λέγομεν κύριε ὁ θεός , πῶς μὴ ἀγωνιῶ ; μωρέ , χεῖρας οὐκ ἔχεις ; οὐκ ἐποίησέν σοι αὐτὰς ὁ θεός ; εὔχου νῦν καθήμενος , ὅπως αἱ μύξαι σου μὴ ῥέωσιν · ἀπόμυξαι μᾶλλον καὶ μὴ ἐγκάλει .
2.16.14 τί οὖν ; ἐνταῦθά σοι οὐδὲν δέδωκεν ; οὐ δέδωκέ σοι καρτερίαν , οὐ δέδωκέ σοι μεγαλοψυχίαν , οὐ δέδωκεν ἀνδρείαν ; τηλικαύτας ἔχων χεῖρας ἔτι ζητεῖς τὸν ἀπομύξοντα ;
2.16.15 ἀλλʹ οὐδὲ μελετῶμεν ταῦτα οὐδʹ ἐπιστρεφόμεθα . ἐπεὶ δότε μοι ἕνα , ᾧ μέλει πῶς τι ποιήσῃ , ὃς ἐπιστρέφεται οὐ τοῦ τυχεῖν τινος , ἀλλὰ τῆς ἐνεργείας τῆς αὑτοῦ · τίς περιπατῶν τῆς ἐνεργείας τῆς αὑτοῦ ἐπιστρέφεται ; τίς βουλευόμενος αὐτῆς τῆς βουλῆς , οὐχὶ δὲ τοῦ τυχεῖν ἐκείνου περὶ οὗ βουλεύεται ;
2.16.16 κἂν μὲν τύχῃ , ἐπῆρται καὶ λέγει πῶς γὰρ ἡμεῖς καλῶς ἐβουλευσάμεθα ; οὐκ ἔλεγόν σοι , ἀδελφέ , ὅτι ἀδύνατόν ἐστιν ἡμῶν τι σκεψαμένων μὴ οὕτως ἐκβῆναι ; ἂν δʹ ἑτέρως χωρήσῃ , τεταπείνωται τάλας , οὐχ εὑρίσκει οὐδὲ τί εἴπῃ περὶ τῶν γεγονότων . τίς ἡμῶν τούτου ἕνεκα μάντιν παρέλαβεν ;