2.17.11 τοῦτο δεῖξον . πῶς δείξω ; ἐφάρμοσον αὐτὴν καλῶς ταῖς ἐπὶ μέρους οὐσίαις . εὐθὺς τοὺς ὅρους Πλάτων μὲν ὑποτάσσει τῇ τοῦ χρησίμου προλήψει , σὺ δὲ τῇ τοῦ ἀχρήστου .
2.17.12 δυνατὸν οὖν ἐστιν ἀμφοτέρους ὑμᾶς ἐπιτυγχάνειν ; πῶς οἷόν τε ; τῇ δὲ τοῦ πλούτου οὐσίᾳ οὐχ ὁ μέν τις ἐφαρμόζει τὴν τοῦ ἀγαθοῦ πρόληψιν , ὁ δʹ οὔ ; τῇ δὲ τῆς ἡδονῆς , τῇ δὲ τῆς ὑγείας ;
2.17.13 καθόλου γὰρ εἰ πάντες οἱ τὰ ὀνόματα λαλοῦντες μὴ κενῶς ἴσμεν ἕκαστα τούτων καὶ μηδεμιᾶς ἐπιμελείας περὶ τὴν διάρθρωσιν τῶν προλήψεων δεόμεθα , τί διαφερόμεθα , τί πολεμοῦμεν , τί ψέγομεν ἀλλήλους ;
2.17.14 καὶ τί μοι νῦν τὴν πρὸς ἀλλήλους μάχην παραφέρειν καὶ ταύτης μεμνῆσθαι ; σὺ αὐτὸς εἰ ἐφαρμόζεις καλῶς τὰς προλήψεις , διὰ τί δυσροεῖς , διὰ τί ἐμποδίζῃ ;
2.17.15 ἀφῶμεν ἄρτι τὸν δεύτερον τόπον τὸν περὶ τὰς ὁρμὰς καὶ τὴν κατὰ ταύτας περὶ τὸ καθῆκον φιλοτεχνίαν . ἀφῶμεν καὶ τὸν τρίτον τὸν περὶ τὰς συγκαταθέσεις .
2.17.16 χαρίζομαί σοι ταῦτα πάντα . στῶμεν ἐπὶ τοῦ πρώτου καὶ σχεδὸν αἰσθητὴν παρέχοντος τὴν ἀπόδειξιν τοῦ μὴ ἐφαρμόζειν καλῶς τὰς προλήψεις .
2.17.17 νῦν σὺ θέλεις τὰ δυνατὰ καὶ τὰ σοὶ δυνατά ; τί οὖν ἐμποδίζῃ ; διὰ τί δυσροεῖς ; νῦν οὐ φεύγεις τὰ ἀναγκαῖα ; διὰ τί οὖν περιπίπτεις τινί , διὰ τί δυστυχεῖς ; διὰ τί θέλοντός σού τι οὐ γίνεται καὶ μὴ θέλοντος γίνεται ;