2.17.37 ἀλλʹ ἄχθεσθε , ἐὰν ἀκούητε τούτων . εἶτα λέγετε ἀφιλόστοργος γέρων · ἐξερχομένου μου οὐκ ἔκλαυσεν οὐδʹ εἶπεν ʹεἰς οἵαν περίστασιν ἀπέρχῃ μοι , τέκνον · ἂν σωθῇς , ἅψω λύχνους . ταῦτʹ ἔστι τὰ τοῦ φιλοστόργου ;
2.17.38 μέγα σοι ἀγαθὸν ἔσται σωθέντι τοιούτῳ καὶ λύχνων ἄξιον . ἀθάνατον γὰρ εἶναί σε δεῖ καὶ ἄνοσον .
2.17.39 ταύτην οὖν , ὅπερ λέγω , τὴν οἴησιν τὴν τοῦ δοκεῖν εἰδέναι τι τῶν χρησίμων ἀποβάλλοντας ἔρχεσθαι δεῖ πρὸς τὸν λόγον , ὡς πρὸς τὰ γεωμετρικὰ προσάγομεν , ὡ
2.17.40 ς πρὸς τὰ μουσικά · εἰ δὲ μή , οὐδʹ ἐγγὺς ἐσόμεθα τῷ προκόψαι , κἂν πάσας τὰς εἰσαγωγὰς καὶ τὰς συντάξεις τὰς Χρυσίππου μετὰ τῶν Ἀντιπάτρου καὶ Ἀρχεδήμου διέλθωμεν .
2.18.head πῶς ἀγωνιστέον πρὸς τὰς φαντασίας .
2.18.1 πᾶσα ἕξις καὶ δύναμις ὑπὸ τῶν καταλλήλων ἔργων συνέχεται καὶ αὔξεται , ἡ περιπατητικὴ ὑπὸ τοῦ περιπατεῖν , ἡ τροχαστικὴ ὑπὸ τοῦ τρέχειν .
2.18.2 ἂν θέλῃς ἀναγνωστικὸς εἶναι , ἀναγίγνωσκε · ἂν γραφικός , γράφε . ὅταν δὲ τριάκοντα ἐφεξῆς ἡμέρας μὴ ἀναγνῷς , ἀλλʹ ἄλλο τι πράξῃς , γνώσῃ τὸ γινόμενον .
2.18.3 οὕτως κἂν ἀναπέσῃς δέκα ἡμέρας , ἀναστὰς ἐπιχείρησον μακροτέραν ὁδὸν περιπατῆσαι καὶ ὄψει , πῶς σου τὰ σκέλη παραλύεται .
2.18.4 καθόλου οὖν εἴ τι ποιεῖν ἐθέλῃς , ἑκτικὸν ποίει αὐτό · εἴ τι μὴ ποιεῖν ἐθέλῃς , μὴ ποίει αὐτό , ἀλλʹ ἔθισον ἄλλο τι πράττειν μᾶλλον ἀντʹ αὐτοῦ .