2.18.22 ἄπελθε πρὸς Σωκράτη καὶ ἴδε αὐτὸν συγκατακείμενον Ἀλκιβιάδῃ καὶ διαπαίζοντα αὐτοῦ τὴν ὥραν . ἐνθυμήθητι οἵαν νίκην ποτὲ ἔγνω ἐκεῖνος νενικηκότα ἑαυτόν , οἷα Ὀλύμπια , πόστος ἀφʹ Ἡρακλέους ἐγένετο · ἵνα τις , νὴ τοὺς θεούς , δικαίως ἀσπάζηται αὐτὸν χαῖρε , παράδοξε , οὐχὶ τοὺς σαπροὺς τούτους πύκτας καὶ παγκρατιαστὰς οὐδὲ τοὺς ὁμοίους αὐτοῖς , τοὺς μονομάχους .
2.18.23 ταῦτα ἀντιθεὶς νικήσεις τὴν φαντασίαν , οὐχ ἑλκυσθήσῃ ὑπʹ αὐτῆς .
2.18.24 τὸ πρῶτον δʹ ὑπὸ τῆς ὀξύτητος μὴ συναρπασθῇς , ἀλλʹ εἰπὲ ἔκδεξαί με μικρόν , φαντασία · ἄφες ἴδω τίς εἶ καὶ περὶ τίνος , ἄφες σε δοκιμάσω .
2.18.25 καὶ τὸ λοιπὸν μὴ ἐφῇς αὐτῇ προάγειν ἀναζωγραφούσῃ τὰ ἑξῆς . εἰ δὲ μή , οἴχεταί σε ἔχουσα ὅπου ἂν θέλῃ . ἀλλὰ μᾶλλον ἄλλην τινὰ ἀντεισάγαγε καλὴν καὶ γενναίαν φαντασίαν καὶ ταύτην τὴν ῥυπαρὰν ἔκβαλε .
2.18.26 κἂν ἐθισθῇς οὕτως γυμνάζεσθαι , ὄψει , οἷοι ὦμοι γίνονται , οἷα νεῦρα , οἷοι τόνοι · νῦν δὲ μόνον τὰ λογάρια καὶ πλέον οὐδὲ ἕν .
2.18.27 οὗτός ἐστιν ὁ ταῖς ἀληθείαις ἀσκητὴς ὁ πρὸς τὰς τοιαύτας φαντασίας γυμνάζων ἑαυτόν .
2.18.28 μεῖνον , τάλας , μὴ συναρπασθῇς . μέγας ὁ ἀγών ἐστιν , θεῖον τὸ ἔργον , ὑπὲρ βασιλείας , ὑπὲρ ἐλευθερίας , ὑπὲρ εὐροίας , ὑπὲρ ἀταραξίας .
2.18.29 τοῦ θεοῦ μέμνησο , ἐκεῖνον ἐπικαλοῦ βοηθὸν καὶ παραστάτην ὡς τοὺς Διοσκόρους ἐν χειμῶνι οἱ πλέοντες . ποῖος γὰρ μείζων χειμὼν ἢ ὁ ἐκ φαντασιῶν ἰσχυρῶν καὶ ἐκκρουστικῶν τοῦ λόγου ; αὐτὸς γὰρ ὁ χειμὼν τί ἄλλο ἐστὶν ἢ φαντασία ;