2.21.22 πυθέσθω μου καὶ ὁ δυσεντερικός , εἰ χρήσιμον ὄξος , ἐρῶ ὅτι χρήσιμον . ἐμοὶ οὖν χρήσιμον ; ἐρῶ οὔ . ζήτησον πρῶτον σταλῆναί σου τὸ ῥεῦμα , τὰ ἑλκύδρια ἀπουλωθῆναι . καὶ ὑμεῖς , ἄνδρες , τὰ ἕλκη πρῶτον θεραπεύετε , τὰ ῥεύματα ἐπιστήσατε , ἠρεμήσατε τῇ διανοίᾳ , ἀπερίσπαστον αὐτὴν ἐνέγκατε εἰς τὴν σχολήν · καὶ γνώσεσθε οἵαν ἰσχὺν ὁ λόγος ἔχει .
2.22.head περὶ φιλίας .
2.22.1 περὶ ἅ τις ἐσπούδακεν , φιλεῖ ταῦτα εἰκότως . μή τι οὖν περὶ τὰ κακὰ ἐσπουδάκασιν οἱ ἄνθρωποι ; οὐδαμῶς . ἀλλὰ μή τι περὶ τὰ μηδὲν πρὸς αὐτούς ; οὐδὲ περὶ ταῦτα .
2.22.2 ὑπολείπεται τοίνυν περὶ μόνα τὰ ἀγαθὰ ἐσπουδακέναι αὐτούς · εἰ δʹ ἐσπουδακέναι , καὶ φιλεῖν ταῦτα .
2.22.3 ὅστις οὖν ἀγαθῶν ἐπιστήμων ἐστίν , οὗτος ἂν καὶ φιλεῖν εἰδείη · ὁ δὲ μὴ δυνάμενος διακρῖναι τὰ ἀγαθὰ ἀπὸ τῶν κακῶν καὶ τὰ οὐδέτερα ἀπʹ ἀμφοτέρων πῶς ἂν ἔτι οὗτος φιλεῖν δύναιτο ; τοῦ φρονίμου τοίνυν ἐστὶ μόνου τὸ φιλεῖν .
2.22.4 καὶ πῶς ; φησίν · ἐγὼ γὰρ ἄφρων ὢν ὅμως φιλῶ μου τὸ παιδίον .
2.22.5 — θαυμάζω μὲν νὴ τοὺς θεούς , πῶς καὶ τὸ πρῶτον ὡμολόγηκας ἄφρονα εἶναι σεαυτόν . τί γάρ σοι λείπει ; οὐ χρῇ αἰσθήσει , οὐ φαντασίας διακρίνεις , οὐ τροφὰς προσφέρῃ τὰς ἐπιτηδείους τῷ σώματι , οὐ σκέπην , οὐκ οἴκησιν ;