2.22.6 πόθεν οὖν ὁμολογεῖς ἄφρων εἶναι ; ὅτι νὴ Δία πολλάκις ἐξίστασαι ὑπὸ τῶν φαντασιῶν καὶ ταράττῃ καὶ ἡττῶσίν σε αἱ πιθανότητες αὐτῶν · καὶ ποτὲ μὲν ταῦτα ἀγαθὰ ὑπολαμβάνεις , εἶτα ἐκεῖνα αὐτὰ κακά , ὕστερον δʹ οὐδέτερα · καὶ ὅλως λυπῇ , φοβῇ , φθονεῖς , ταράσσῃ , μεταβάλλῃ · διὰ ταῦτα ὁμολογεῖς ἄφρων εἶναι .
2.22.7 ἐν δὲ τῷ φιλεῖν οὐ μεταβάλλῃ ; ἀλλὰ πλοῦτον μὲν καὶ ἡδονὴν καὶ ἁπλῶς αὐτὰ τὰ πράγματα ποτὲ μὲν ἀγαθὰ ὑπολαμβάνεις εἶναι , ποτὲ δὲ κακά · ἀνθρώπους δὲ τοὺς αὐτοὺς οὐχὶ ποτὲ μὲν ἀγαθούς , ποτὲ δὲ κακοὺς καὶ ποτὲ μὲν οἰκείως ἔχεις , ποτὲ δʹ ἐχθρῶς αὐτοῖς καὶ ποτὲ μὲν ἐπαινεῖς , ποτὲ δὲ ψέγεις ; ναὶ καὶ ταῦτα πάσχω .
2.22.8 τί οὖν ; ἐξηπατημένος περί τινος δοκεῖ σοι φίλος εἶναι αὐτοῦ ; οὐ πάνυ . οὐδʹ μεταπτώτως ἑλόμενος αὐτὸν εἶναι εὔνους αὐτῷ ; οὐδʹ οὗτος . δὲ νῦν λοιδορῶν μέν τινα , ὕστερον δὲ θαυμάζων ;
2.22.9 οὐδʹ οὗτος . τί οὖν ; κυνάρια οὐδέποτʹ εἶδες σαίνοντα καὶ προσπαίζοντα ἀλλήλοις , ἵνʹ εἴπῃς οὐδὲν φιλικώτερον ; ἀλλʹ ὅπως ἴδῃς , τί ἐστι φιλία , βάλε κρέας εἰς μέσον καὶ γνώσῃ .
2.22.10 βάλε καὶ σοῦ καὶ τοῦ παιδίου μέσον ἀγρίδιον καὶ γνώσῃ , πῶς σὲ τὸ παιδίον ταχέως κατορύξαι θέλει καὶ σὺ τὸ παιδίον εὔχῃ ἀποθανεῖν . εἶτα σὺ πάλιν οἷον ἐξέθρεψα τεκνίον · πάλαι ἐκφέρει .