2.23.5 ἄνθρωπε , μήτʹ ἀχάριστος ἴσθι μήτε πάλιν ἀμνήμων τῶν κρεισσόνων , ἀλλʹ ὑπὲρ μὲν τοῦ ὁρᾶν καὶ ἀκούειν καὶ νὴ Δία ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ ζῆν καὶ τῶν συνεργῶν πρὸς αὐτό , ὑπὲρ καρπῶν ξηρῶν , ὑπὲρ οἴνου , ὑπὲρ ἐλαίου εὐχαρίστει τῷ θεῷ ·
2.23.6 μέμνησο δʹ ὅτι ἄλλο τί σοι δέδωκεν κρεῖττον ἁπάντων τούτων , τὸ χρησόμενον αὐτοῖς , τὸ δοκιμάσον , τὸ τὴν ἀξίαν ἑκάστου λογιούμενον .
2.23.7 τί γάρ ἐστι τὸ ἀποφαινόμενον ὑπὲρ ἑκάστης τούτων τῶν δυνάμεων , πόσου τις ἀξία ἐστὶν αὐτῶν ; μή τι αὐτὴ ἑκάστη ἡ δύναμις ; μή τι τῆς ὁρατικῆς ποτʹ ἤκουσας λεγούσης τι περὶ ἑαυτῆς , μή τι τῆς ἀκουστικῆς ; μή τι πυρῶν ; μή τι κριθῶν ; μή τι ἵππου ; μή τι κυνός ; ἀλλʹ ὡς διάκονοι καὶ δοῦλαι τεταγμέναι εἰσὶν ὑπηρετεῖν τῇ χρηστικῇ τῶν φαντασιῶν .
2.23.8 κἂν πύθῃ , πόσου ἕκαστον ἄξιόν ἐστιν , τίνος πυνθάνῃ ; τίς σοι ἀποκρίνεται ; πῶς οὖν δύναταί τις ἄλλη δύναμις κρείσσων εἶναι ταύτης , ἣ καὶ ταῖς λοιπαῖς διακόνοις χρῆται καὶ δοκιμάζει αὐτὴ ἕκαστα καὶ ἀποφαίνεται ;
2.23.9 τίς γὰρ ἐκείνων οἶδεν , τίς ἐστιν αὐτὴ καὶ πόσου ἀξία ; τίς ἐκείνων οἶδεν , ὁπότε δεῖ χρῆσθαι αὐτῇ καὶ πότε μή ; τίς ἐστιν ἡ ἀνοίγουσα καὶ κλείουσα τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ ἀφʹ ὧν δεῖ ἀποστρέφουσα , τοῖς δὲ προσάγουσα ; ἡ ὁρατική ; οὔ , ἀλλʹ ἡ προαιρετική . τίς ἡ τὰ ὦτα ἐπικλείουσα καὶ ἀνοίγουσα ;
2.23.10 τίς , καθʹ ἣν περίεργοι καὶ πευθῆνες ἢ πάλιν ἀκίνητοι ὑπὸ λόγου ; ἡ ἀκουστική ;