2.23.11 οὐκ ἄλλη ἢ ἡ προαιρετικὴ δύναμις . εἶτʹ αὐτὴ ἰδοῦσα , ὅτι ἐν τυφλαῖς καὶ κωφαῖς ταῖς ἄλλαις ἁπάσαις δυνάμεσίν ἐστι μηδέ τι ἄλλο συνορᾶν δυναμέναις πλὴν αὐτὰ ἐκεῖνα τὰ ἔργα , ἐφʹ οἷς τεταγμέναι εἰσὶ διακονεῖν ταύτῃ καὶ ὑπηρετεῖν , αὐτὴ δὲ μόνη ὀξὺ βλέπει καὶ τάς τʹ ἄλλας καθορᾷ , πόσου ἑκάστη ἀξία , καὶ αὑτήν , μέλλει ἡμῖν ἄλλο τι ἀποφαίνεσθαι τὸ κράτιστον εἶναι ἢ αὐτήν ;
2.23.12 καὶ τί ποιεῖ ἄλλο ὀφθαλμὸς ἀνοιχθεὶς ἢ ὁρᾷ ; εἰ δὲ δεῖ τὴν τοῦ τινος ἰδεῖν γυναῖκα καὶ πῶς , τίς λέγει ;
2.23.13 ἡ προαιρετική . εἰ δὲ δεῖ πιστεῦσαι τοῖς λεχθεῖσιν ἢ ἀπιστῆσαι καὶ πιστεύσαντα ἐρεθισθῆναι ἢ μή , τίς λέγει ;
2.23.14 οὐχ ἡ προαιρετική ; ἡ δὲ φραστικὴ αὕτη καὶ καλλωπιστικὴ τῶν ὀνομάτων , εἴ τις ἄρα ἰδία δύναμις , τί ἄλλο ποιεῖ ἤ , ὅταν ἐμπέσῃ λόγος περί τινος , καλλωπίζει τὰ ὀνομάτια καὶ συντίθησιν ὥσπερ οἱ κομμωταὶ τὴν κόμην ;
2.23.15 πότερον δʹ εἰπεῖν ἄμεινον ἢ σιωπῆσαι καὶ οὕτως ἄμεινον ἢ ἐκείνως καὶ τοῦτο πρέπον ἢ οὐ πρέπον , καὶ τὸν καιρὸν ἑκάστου καὶ τὴν χρείαν τίς ἄλλη λέγει ἢ ἡ προαιρετική ; θέλεις οὖν αὐτὴν παρελθοῦσαν αὑτῆς καταψηφίσασθαι ;
2.23.16 τί οὖν ; , φησίν , εἰ οὕτως τὸ πρᾶγμα ἔχει , καὶ δύναται τὸ διακονοῦν κρεῖσσον εἶναι ἐκείνου ᾧ διακονεῖ , ὁ ἵππος τοῦ ἱππέως ἢ ὁ κύων τοῦ κυνηγοῦ ἢ τὸ ὄργανον τοῦ κιθαριστοῦ ἢ οἱ ὑπηρέται τοῦ βασιλέως . — τί ἐστι τὸ χρώμενον ;