2.23.39 οὐ γὰρ τοὺς κομψοτέρους ἡμῖν τόπους ἐκλεξόμενος ἐλήλυθας , ἀλλʹ ἐν οἷς ἐγένου καὶ ὧν κατατέταξαι πολίτης , ἐν τούτοις ἀναστραφησόμενος . τοιοῦτόν τι καὶ ἐνταῦθά ἐστι τὸ γινόμενον .
2.23.40 ἐπεὶ διὰ λόγου καὶ τοιαύτης παραδόσεως ἐλθεῖν ἐπὶ τὸ τέλειον δεῖ καὶ τὴν αὑτοῦ προαίρεσιν ἐκκαθᾶραι καὶ τὴν δύναμιν τὴν χρηστικὴν τῶν φαντασιῶν ὀρθὴν κατασκευάσαι , ἀνάγκη δὲ τὴν παράδοσιν γίνεσθαι διά τινων θεωρημάτων καὶ διὰ λέξεως ποιᾶς καὶ μετά τινος ποικιλίας καὶ δριμύτητος τῶν θεωρημάτων ,
2.23.41 ὑπʹ αὐτῶν τινες τούτων ἁλισκόμενοι καταμένουσιν αὐτοῦ , ὁ μὲν ὑπὸ τῆς λέξεως , ὁ δʹ ὑπὸ συλλογισμῶν , ὁ δʹ ὑπὸ μεταπιπτόντων , ὁ δʹ ὑπʹ ἄλλου τινὸς τοιούτου πανδοκείου , καὶ προσμείναντες κατασήπονται ὡς παρὰ ταῖς Σειρῆσιν .
2.23.42 ἄνθρωπε , τὸ προκείμενον ἦν σοι κατασκευάσαι σαυτὸν χρηστικὸν ταῖς προσπιπτούσαις φαντασίαις κατὰ φύσιν , ἐν ὀρέξει ἀναπότευκτον , ἐν δʹ ἐκκλίσει ἀπερίπτωτον , μηδέποτʹ ἀτυχοῦντα , μηδέποτε δυστυχοῦντα , ἐλεύθερον , ἀκώλυτον , ἀνανάγκαστον , συναρμόζοντα τῇ τοῦ Διὸς διοικήσει , ταύτῃ πειθόμενον , ταύτῃ εὐαρεστοῦντα , μηδένα μεμφόμενον , μηδένʹ αἰτιώμενον , δυνάμενον εἰπεῖν τούτους τοὺς στίχους ἐξ ὅλης ψυχῆς ἄγου δέ μʹ , ὦ Ζεῦ , καὶ σύ γʹ ἡ Πεπρωμένη .
2.23.43 εἶτα τοῦτο τὸ προκείμενον ἔχων ἀρέσαντός σοι λεξειδίου , ἀρεσάντων θεωρημάτων τινῶν αὐτοῦ καταμένεις καὶ κατοικεῖν προαιρῇ ἐπιλαθόμενος τῶν ἐν οἴκῳ καὶ λέγεις ταῦτα κομψά ἐστιν ; τίς γὰρ λέγει μὴ εἶναι αὐτὰ κομψά ;