2.24.4 οἱ δʹ ἀκούοντες πάντες ὠφελοῦνται ἀφʹ ὧν ἀκούουσιν ἢ καὶ τούτων εὕροις ἂν τοὺς μὲν ὠφελουμένους τοὺς δὲ βλαπτομένους ; — καὶ τούτων , ἔφη . — οὐκοῦν καὶ ἐνταῦθα ὅσοι μὲν ἐμπείρως ἀκούουσιν ὠφελοῦνται , ὅσοι δʹ ἀπείρως βλάπτονται ;
2.24.5 — ὡμολόγει . — ἔστιν ἄρα τις ἐμπειρία καθάπερ τοῦ λέγειν οὕτως καὶ τοῦ ἀκούειν ; — ἔοικεν .
2.24.6 — εἰ δὲ βούλει , καὶ οὕτως σκέψαι αὐτό . τὸ μουσικῶς ἅψασθαι τίνος σοι δοκεῖ ; — μουσικοῦ . — τί δέ ;
2.24.7 τὸν ἀνδριάντα ὡς δεῖ κατασκευάσαι τίνος σοι φαίνεται ; — ἀνδριαντοποιοῦ . — τὸ ἰδεῖν ἐμπείρως οὐδεμιᾶς σοι προσδεῖσθαι φαίνεται τέχνης ; — προσδεῖται καὶ τοῦτο .
2.24.8 — οὐκοῦν εἰ καὶ τὸ λέγειν ὡς δεῖ τοῦ ἐμπείρου ἐστίν , ὁρᾷς ὅτι καὶ τὸ ἀκούειν ὠφελίμως τοῦ ἐμπείρου ἐστίν ;
2.24.9 καὶ τὸ μὲν τελείως καὶ ὠφελίμως , εἰ βούλει , πρὸς τὸ παρὸν ἀφῶμεν , ἐπεὶ καὶ μακράν ἐσμεν ἀμφότεροι παντὸς τοῦ τοιούτου ·
2.24.10 ἐκεῖνο δὲ πᾶς ἄν τις ὁμολογῆσαί μοι δοκεῖ , ὅτι ποσῆς γέ τινος τριβῆς περὶ τὸ ἀκούειν προσδεῖται ὁ τῶν φιλοσόφων ἀκουσόμενος . ἢ γὰρ οὔ ;
2.24.11 περὶ τίνος οὖν λέγω πρὸς σέ ; δεῖξόν μοι . περὶ τίνος ἀκοῦσαι δύνασαι ; περὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν ; τίνος ; ἆρά γε ἵππου ; — οὔ . — ἀλλὰ βοός ; — οὔ . — τί οὖν ;