3.22.27 τί αὐτὸ ἔξω ζητεῖτε ; ἐν σώματι οὐκ ἔστιν . εἰ ἀπιστεῖτε , ἴδετε Μύρωνα , ἴδετε Ὀφέλλιον . ἐν κτήσει οὐκ ἔστιν . εἰ δʹ ἀπιστεῖτε , ἴδετε Κροῖσον , ἴδετε τοὺς νῦν πλουσίους , ὅσης οἰμωγῆς ὁ βίος αὐτῶν μεστός ἐστιν . ἐν ἀρχῇ οὐκ ἔστιν . εἰ δὲ μή γε , ἔδει τοὺς δὶς καὶ τρὶς ὑπάτους εὐδαίμονας εἶναι · οὐκ εἰσὶ δέ .
3.22.28 τίσιν περὶ τούτου πιστεύσομεν ; ὑμῖν τοῖς ἔξωθεν τὰ ἐκείνων βλέπουσιν καὶ ὑπὸ τῆς φαντασίας περιλαμπομένοις ἢ αὐτοῖς ἐκείνοις ;
3.22.29 τί λέγουσιν ; ἀκούσατε αὐτῶν , ὅταν οἰμώζωσιν , ὅταν στένωσιν , ὅταν διʹ αὐτὰς τὰς ὑπατείας καὶ τὴν δόξαν καὶ τὴν ἐπιφάνειαν ἀθλιώτερον οἴωνται καὶ ἐπικινδυνότερον ἔχειν .
3.22.30 ἐν βασιλείᾳ οὐκ ἔστιν . εἰ δὲ μή , Νέρων ἂν εὐδαίμων ἐγένετο καὶ Σαρδανάπαλλος . ἀλλʹ οὐδʹ Ἀγαμέμνων εὐδαίμων ἦν καίτοι κομψότερος ὢν Σαρδαναπάλλου καὶ Νέρωνος , ἀλλὰ τῶν ἄλλων ῥεγκόντων ἐκεῖνος τί ποιεῖ ; πολλὰς ἐκ κεφαλῆς προθελύμνους ἕλκετο χαίτας . καὶ αὐτὸς τί λέγει ; πλάζομαι ὧδε , φησίν , καὶ ἀλαλύκτημαι · κραδίη δέ μοι ἔξω στηθέων ἐκθρῴσκει . τάλας , τί τῶν σῶν ἔχει κακῶς ;
3.22.31 ἡ κτῆσις ; οὐκ ἔχει . τὸ σῶμα ; οὐκ ἔχει . ἀλλὰ πολύχρυσος εἶ καὶ πολύχαλκος · τί οὖν σοι κακόν ἐστιν ; ἐκεῖνο , ὅ τι ποτὲ ἠμέληταί σου καὶ κατέφθαρται , ᾧ ὀρεγόμεθα , ᾧ ἐκκλίνομεν , ᾧ ὁρμῶμεν καὶ ἀφορμῶμεν .