3.24.18 τῷ ὄντι κακῶς διοικεῖται τὰ ὅλα , εἰ μὴ ἐπιμελεῖται ὁ Ζεὺς τῶν ἑαυτοῦ πολιτῶν , ἵνʹ ὦσιν ὅμοιοι αὐτῷ , εὐδαίμονες . ἀλλὰ ταῦτα οὐ θεμιτὰ οὐδʹ ὅσια ἐνθυμηθῆναι ,
3.24.19 ἀλλʹ ὁ Ὀδυσσεύς , εἰ μὲν ἔκλαεν καὶ ὠδύρετο , οὐκ ἦν ἀγαθός . τίς γὰρ ἀγαθός ἐστιν ὁ οὐκ εἰδώς , ὅς ἐστιν ; τίς δʹ οἶδεν ταῦτα ἐπιλελησμένος , ὅτι φθαρτὰ τὰ γενόμενα καὶ ἄνθρωπον ἀνθρώπῳ συνεῖναι οὐ δυνατὸν ἀεί ;
3.24.20 τί οὖν ; τῶν μὴ δυνατῶν ἐφίεσθαι ἀνδραποδῶδες , ἠλίθιον , ξένου θεομαχοῦντος , ὡς μόνον οἷόν τε , τοῖς δόγμασι τοῖς ἑαυτοῦ . ἀλλʹ ἡ μήτηρ μου στένει μὴ ὁρῶσά με .
3.24.21 — διὰ τί γὰρ οὐκ ἔμαθεν τούτους τοὺς λόγους ; καὶ οὐ τοῦτό φημι , ὅτι οὐκ ἐπιμελητέον τοῦ μὴ οἰμώζειν αὐτήν , ἀλλʹ ὅτι οὐ δεῖ θέλειν τὰ ἀλλότρια ἐξ ἅπαντος .
3.24.22 λύπη δʹ ἡ ἄλλου ἀλλότριόν ἐστιν , ἡ δʹ ἐμὴ ἐμόν . ἐγὼ οὖν τὸ μὲν ἐμὸν παύσω ἐξ ἅπαντος , ἐπʹ ἐμοὶ γάρ ἐστιν · τὸ δʹ ἀλλότριον πειράσομαι κατὰ δύναμιν , ἐξ ἅπαντος δʹ οὐ πειράσομαι .
3.24.23 εἰ δὲ μή , θεομαχήσω , ἀντιθήσω πρὸς τὸν Δία , ἀντιδιατάξομαι αὐτῷ πρὸς τὰ ὅλα . καὶ τἀπίχειρα τῆς θεομαχίας ταύτης καὶ ἀπειθείας οὐ παῖδες παίδων ἐκτίσουσιν , ἀλλʹ αὐτὸς ἐγὼ μεθʹ ἡμέραν , νυκτὸς διὰ τῶν ἐνυπνίων ἐκπηδῶν , ταρασσόμενος , πρὸς πᾶσαν ἀπαγγελίαν τρέμων , ἐξ ἐπιστολῶν ἀλλοτρίων ἠρτημένην ἔχων τὴν ἐμαυτοῦ ἀπάθειαν .