3.24.24 ἀπὸ Ῥώμης τις ἥκει . μόνον μή τι κακόν . τί δὲ κακὸν ἐκεῖ σοι συμβῆναι δύναται , ὅπου μὴ εἶ ; ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος . μόνον μή τι κακόν . οὕτως σοι πᾶς τόπος δύναται δυστυχίας εἶναι αἴτιος . οὐχ ἱκανὸν ἐκεῖ σε ἀτυχεῖν ,
3.24.25 ὅπου αὐτὸς εἶ , ἀλλὰ καὶ πέραν θαλάσσης καὶ διὰ γραμμάτων ; οὕτως ἀσφαλῶς σοι τὰ πράγματα ἔχει ;
3.24.26 — τί οὖν , ἂν ἀποθάνωσιν οἱ ἐκεῖ φίλοι ; — τί γὰρ ἂν ἄλλο ἢ οἱ θνητοὶ ἀπέθανον ; ἢ πῶς ἅμα μὲν γηρᾶσαι θέλεις , ἅμα δὲ μηδενὸς τῶν στεργομένων μὴ εἰδεῖν θάνατον ;
3.24.27 οὐκ οἶσθʹ , ὅτι ἐν τῷ μακρῷ χρόνῳ πολλὰ καὶ ποικίλα ἀποβαίνειν ἀνάγκη , τοῦ μὲν πυρετὸν γενέσθαι κρείττονα , τοῦ δὲ λῃστήν , τοῦ δὲ τύραννον ;
3.24.28 τοιοῦτο γὰρ τὸ περιέχον , τοιοῦτον οἱ συνόντες , ψύχη καὶ καύματα καὶ τροφαὶ ἀσύμμετροι καὶ ὁδοιπορίαι καὶ πλοῦς καὶ ἄνεμοι καὶ περιστάσεις ποικίλαι · τὸν μὲν ἀπώλεσαν , τὸν δʹ ἐξώρισαν , τὸν δʹ εἰς πρεσβείαν , ἄλλον δʹ εἰς στρατ
3.24.29 είαν ἐνέβαλον . κάθησο τοίνυν πρὸς πάντα ταῦτα ἐπτοημένος , πενθῶν , ἀτυχῶν , δυστυχῶν , ἐξ ἄλλου ἠρτημένος καὶ τούτου οὐχ ἑνός , οὐ δυεῖν , ἀλλὰ μυρίων ἐπὶ μυρίοις .
3.24.30 ταῦτα ἤκουες παρὰ τοῖς φιλοσόφοις , ταῦτʹ ἐμάνθανες ; οὐκ οἶσθʹ , ὅτι στρατεία τὸ χρῆμά ἐστιν ; τὸν μὲν δεῖ φυλάττειν , τὸν δὲ κατασκοπήσοντα ἐξιέναι , τὸν δὲ καὶ πολεμήσοντα · οὐχ οἷόν τʹ εἶναι πάντας ἐν τῷ αὐτῷ οὐδʹ ἄμεινον .