4.1.41 ἵνα μὴ μωρὸς ᾖ , ἀλλʹ ἵνα μάθῃ , ἃ ἔλεγεν ὁ Σωκράτης , τί ἐστι τῶν ὄντων ἕκαστον , καὶ μὴ εἰκῇ τὰς προλήψεις ἐφαρμόζῃ ταῖς ἐπὶ μέρους οὐσίαις .
4.1.42 τοῦτο γάρ ἐστι τὸ αἴτιον τοῖς ἀνθρώποις πάντων τῶν κακῶν , τὸ τὰς προλήψεις τὰς κοινὰς μὴ δύνασθαι ἐφαρμόζειν . τοῖς ἐπὶ μέρους .
4.1.43 ἡμεῖς δʹ ἄλλοι ἄλλο οἰόμεθα . ὁ μὲν ὅτι νοσεῖ . οὐδαμῶς , ἀλλʹ ὅτι τὰς προλήψεις οὐκ ἐφαρμόζει . ὁ δʹ ὅτι πτωχός ἐστιν , ὁ δʹ ὅτι πατέρα χαλεπὸν ἔχει ἢ μητέρα , τῷ δʹ ὅτι ὁ Καῖσαρ οὐχ ἵλεώς ἐστιν . τοῦτο δʹ ἐστὶν ἓν καὶ μόνον τὸ τὰς προλήψεις ἐφαρμόζειν μὴ εἰδέναι .
4.1.44 ἐπεὶ τίς οὐκ ἔχει κακοῦ πρόληψιν , ὅτι βλαβερόν ἐστιν , ὅτι φευκτόν ἐστιν , ὅτι παντὶ τρόπῳ ἀποικονόμητόν ἐστιν ; πρόληψις προλήψει οὐ μάχεται , ἀλλʹ ὅταν ἔλθῃ ἐπὶ τὸ ἐφαρμόζειν .
4.1.45 τί οὖν τὸ κακόν ἐστι τοῦτο καὶ βλαβερὸν καὶ φευκτόν ; λέγει τὸ Καίσαρος μὴ εἶναι φίλον · ἀπῆλθεν , ἀπέσπεσεν τῆς ἐφαρμογῆς , θλίβεται , ζητεῖ τὰ μηδὲν πρὸς τὸ προκείμενον · ὅτι τυχὼν τοῦ φίλος εἶναι Καίσαρος οὐδὲν ἧττον τοῦ ζητουμένου οὐ τέτευχεν .
4.1.46 τί γάρ ἐστιν , ὃ ζητεῖ πᾶς ἄνθρωπος ; εὐσταθῆσαι , εὐδαιμονῆσαι , πάντα ὡς θέλει ποιεῖν , μὴ κωλύεσθαι , μὴ ἀναγκάζεσθαι . ὅταν οὖν γένηται Καίσαρος φίλος , πέπαυται κωλυόμενος , πέπαυται ἀναγκαζόμενος , εὐσταθεῖ , εὐροεῖ ; τίνος πυθώμεθα ; τίνα ἔχομεν ἀξιοπιστότερον ἢ αὐτὸν τοῦτον τὸν γεγονότα φίλον ;