4.1.47 ἐλθὲ εἰς τὸ μέσον καὶ εἰπὲ ἡμῖν , πότε ἀταραχώτερον ἐκάθευδες , νῦν ἢ πρὶν γενέσθαι φίλος τοῦ Καίσαρος ; εὐθὺς ἀκούεις ὅτι παῦσαι , τοὺς θεούς σοι , ἐμπαίζων μου τῇ τύχῃ · οὐκ οἶδας , οἷα πάσχω τάλας · οὐδʹ ὕπνος ἐπέρχεταί μοι , ἀλλʹ ἄλλος ἐλθὼν λέγει , ὅτι ἤδη ἐγρηγορεῖ , ἤδη πρόεισιν · εἶτα ταραχαί , εἶτα φροντίδες .
4.1.48 ἄγε , ἐδείπνεις δὲ πότε εὐαρεστότερον , νῦν ἢ πρότερον ; ἄκουσον αὐτοῦ καὶ περὶ τούτων τί λέγει · ὅτι , ἂν μὲν μὴ κληθῇ , ὀδυνᾶται , ἂν δὲ κληθῇ , ὡς δοῦλος παρὰ κυρίῳ δειπνεῖ μεταξὺ προσέχων , μή τι μωρὸν εἴπῃ ἢ ποιήσῃ . καὶ τί δοκεῖς φοβεῖται ; μὴ μαστιγωθῇ ὡς δοῦλος ; πόθεν αὐτῷ οὕτως καλῶς ; ἀλλʹ ὡς πρέπει τηλικοῦτον ἄνδρα , Καίσαρος φίλον , μὴ ἀπολέσῃ τὸν τράχηλον .
4.1.49 ἐλούου δὲ πότʹ ἀταραχώτερον ; ἐγυμνάζου δὲ πότε σχολαίτερον ; τὸ σύνολον ποῖον μᾶλλον ἤθελες βίον βιοῦν , τὸν νῦν ἢ τὸν τότε ;
4.1.50 ὀμόσαι δύναμαι , ὅτι οὐδεὶς οὕτως ἐστὶν ἀναίσθητος ἢ ἀναλήθης , μὴ ἀποδύρασθαι τὰς αὑτοῦ συμφοράς , ὅσῳ ἂν ᾖ φίλτερος .
4.1.51 ὅταν οὖν μήτε οἱ βασιλεῖς λεγόμενοι ζῶσιν ὡς θέλουσι μήθʹ οἱ φίλοι τῶν βασιλέων , τίνες ἔτι εἰσὶν ἐλεύθεροι ; — ζήτει καὶ εὑρήσεις . ἔχεις γὰρ ἀφορμὰς παρὰ τῆς φύσεως πρὸς εὕρεσιν τῆς ἀληθείας . εἰ δʹ αὐτὸς οὐχ οἷός τε εἶ κατὰ ταύτας ψιλὰς πορευόμενος εὑρεῖν τὸ ἑξῆς , ἄκουσον παρὰ τῶν ἐζητηκότων .