4.1.156 τοιγαροῦν ὅρα , τί λέγει αὐτὸς καὶ γράφει · διὰ τοῦτό σοι , φησίν , ἔξεστιν , ὦ Διόγενες , καὶ τῷ Περσῶν βασιλεῖ καὶ Ἀρχιδάμῳ τῷ Λακεδαιμονίων ὡς βούλει διαλέγεσθαι .
4.1.157 ἆρά γʹ ὅτι ἐξ ἐλευθέρων ἦν ; πάντες γὰρ Ἀθηναῖοι καὶ πάντες Λακεδαιμόνιοι καὶ Κορίνθιοι διὰ τὸ ἐκ δούλων εἶναι οὐκ ἠδύναντο αὐτοῖς ὡς ἠβούλοντο διαλέγεσθαι , ἀλλʹ ἐδεδοίκεσαν καὶ ἐθεράπευον ;
4.1.158 διὰ τί οὖν , φησίν , ἔξεστιν ; ὅτι τὸ σωμάτιον ἐμὸν οὐχ ἡγοῦμαι , ὅτι οὐδενὸς δέομαι , ὅτι ὁ νόμος μοι πάντα ἐστὶ καὶ ἄλλο οὐδέν . ταῦτα ἦν τὰ ἐλεύθερον ἐκεῖνον ἐάσαντα .
4.1.159 καὶ ἵνα μὴ δόξῃς , ὅτι παράδειγμα δείκνυμι ἀνδρὸς ἀπεριστάτου μήτε γυναῖκα ἔχοντος μήτε τέκνα μήτε πατρίδα ἢ φίλους ἢ συγγενεῖς , ὑφʹ ὧν κάμπτεσθαι καὶ περισπᾶσθαι ἠδύνατο , λάβε Σωκράτη καὶ θέασαι γυναῖκα καὶ παιδία ἔχοντα , ἀλλὰ ὡς ἀλλότριαν , πατρίδα , ἐφʹ ὅσον ἔδει καὶ ὡς ἔδει , φίλους , συγγενεῖς , πάντα ταῦτα ὑποτεταχότα τῷ νόμῳ καὶ τῇ πρὸς ἐκεῖνον εὐπειθ
4.1.160 είᾳ . διὰ τοῦτο , στρατεύεσθαι μὲν ὁπότʹ ἔδει , πρῶτος ἀπῄει κἀκεῖ ἐκινδύνευεν ἀφειδέστατα · ἐπὶ Λέοντα δʹ ὑπὸ τῶν τυράννων πεμφθείς , ὅτι αἰσχρὸν ἡγεῖτο , οὐδʹ ἐπεβουλεύσατο εἰδώς , ὅτι ἀποθανεῖν δεήσει , ἂν οὕτως τύχῃ .
4.1.161 καὶ τί αὐτῷ διέφερεν ; ἄλλο γάρ τι σῴζειν ἤθελεν · οὐ τὸ σαρκίδιον , ἀλλὰ τὸν πιστόν , τὸν αἰδήμονα .