4.1.168 καὶ πῶς ἂν ὠφελήσαμέν τινα ; ποῦ γὰρ ἂν ἔτι ἔμενον ἐκεῖνοι ; ἢ οἳ ὄντες ἦμεν ὠφέλιμοι , οὐχὶ πολὺ μᾶλλον ἀποθανόντες ἂν ὅτε ἔδει καὶ ὡς ἔδει ὠφελήσαμεν ἀνθρώπους ;
4.1.169 καὶ νῦν Σωκράτους ἀποθανόντος οὐθὲν ἧττον ἢ καὶ πλεῖον ὠφέλιμός ἐστιν ἀνθρώποις ἡ μνήμη ὧν ἔτι ζῶν ἔπραξεν ἢ εἶπεν .
4.1.170 ταῦτα μελέτα , ταῦτα τὰ δόγματα , τούτους τοὺς λόγους , εἰς ταῦτα ἀφόρα τὰ παραδείγματα , εἰ θέλεις ἐλεύθερος εἶναι , εἰ ἐπιθυμεῖς κατʹ ἀξίαν τοῦ πράγματος . καὶ τί θαυμαστόν ,
4.1.171 εἰ τηλικοῦτο πρᾶγμα τοσούτων καὶ τηλικούτων ὠνῇ ; ὑπὲρ τῆς νομιζομένης ἐλευθερίας ταύτης οἱ μὲν ἀπάγχονται , οἱ δὲ κατακρημνίζουσιν αὑτούς , ἔστι δʹ ὅτε καὶ πόλεις ὅλαι ἀπώλοντο ·
4.1.172 ὑπὲρ τῆς ἀληθεινῆς καὶ ἀνεπιβουλεύτου καὶ ἀσφαλοῦς ἐλευθερίας ἀπαιτοῦντι τῷ θεῷ ἃ δέδωκεν οὐκ ἐκστήσῃ ; οὐχ , ὡς Πλάτων λέγει , μελετήσεις οὐχὶ ἀποθνῄσκειν μόνον , ἀλλὰ καὶ στρεβλοῦσθαι καὶ φεύγειν καὶ δέρεσθαι καὶ πάνθʹ ἁπλῶς ἀποδιδόναι τἀλλότρια ;
4.1.173 ἔσει τοίνυν δοῦλος ἐν δούλοις , κἂν μυριάκις ὑπατεύσῃς , κἂν εἰς τὸ παλάτιον ἀναβῇς , οὐδὲν ἧττον · καὶ αἰσθήσει , ὅτι παράδοξα μὲν ἴσως φασὶν οἱ φιλόσοφοι , καθάπερ καὶ ὁ Κλεάνθης ἔλεγεν , οὐ μὴν παράλογα .
4.1.174 ἔργῳ γὰρ εἴσῃ , ὅτι ἀληθῆ ἐστι καὶ τούτων τῶν θαυμαζομένων καὶ σπουδαζομένων ὄφελος οὐδέν ἐστι τοῖς τυχοῦσι · τοῖς δὲ μηδέπω τετευχόσι φαντασία γίνεται , ὅτι παραγενομένων αὐτῶν ἅπαντα παρέσται αὐτοῖς τὰ ἀγαθά · εἶθʹ ὅταν παραγένηται , τὸ καῦμα ἴσον , ὁ ῥιπτασμὸς ὁ αὐτός , ἡ ἄση ,