4.6.18 ταλαίπωρε , οὐ θέλεις βλέπειν , τί σὺ λέγεις περὶ σαυτοῦ ; τίς φαίνῃ σαυτῷ ; τίς ἐν τῷ ὑπολαμβάνειν , τίς ἐν τῷ ὀρέγεσθαι , τίς ἐν τῷ ἐκκλίνειν · τίς ἐν ὁρμῇ , παρασκευῇ , ἐπιβολῇ , τοῖς ἄλλοις τοῖς ἀνθρωπικοῖς ἔργοις ;
4.6.19 ἀλλὰ μέλει σοι , εἴ σε ἐλεοῦσιν οἱ ἄλλοι ; ναί · ἀλλὰ παρὰ τὴν ἀξίαν ἐλεοῦμαι . οὐκοῦν ἐπὶ τούτῳ ὀδυνᾷ ; δέ γε ὀδυνώμενος ἐλεεινός ἐστιν ; ναί . πῶς οὖν ἔτι παρὰ ἀξίαν ἐλεῇ ; αὐτοῖς γὰρ οἷς περὶ τὸν ἔλεον πάσχεις κατασκευάζεις σεαυτὸν ἄξιον τοῦ ἐλεεῖσθαι .
4.6.20 τί οὖν λέγει Ἀντισθένης ; οὐδέποτʹ ἤκουσας ; βασιλικόν , Κῦρε , πράττειν μὲν εὖ , κακῶς δʹ ἀκούειν .
4.6.21 τὴν κεφαλὴν ὑγιᾶ ἔχω καὶ πάντες οἴονται ὅτι κεφαλαλγῶ . τί μοι μέλει ; ἀπύρετός εἰμι καὶ ὡς πυρέσσοντί μοι συνάχθονται · τάλας , ἐκ τοσούτου χρόνου οὐ διέλειπες πυρέσσων . λέγω καὶ ἐγὼ σκυθρωπάσας ὅτι ναί · ταῖς ἀληθείαις πολὺς ἤδη χρόνος , ἐξ οὗ μοι κακῶς ἐστιν . τί οὖν γένηται ; ὡς ἂν θεὸς θέλῃ . καὶ ἅμα ὑποκαταγελῶ τῶν οἰκτειρόντων με .
4.6.22 τί οὖν κωλύει καὶ ἐνταῦθα ὁμοίως ; πένης εἰμί , ἀλλὰ ὀρθὸν δόγμα ἔχω περὶ πενίας . τί οὖν μοι μέλει , εἴ μʹ ἐπὶ τῇ πενίᾳ ἐλεοῦσιν ; οὐκ ἄρχω , ἄλλοι δʹ ἄρχουσιν . ἀλλʹ δεῖ ὑπειληφέναι , ὑπείληφα περὶ τοῦ ἄρχειν καὶ μὴ ἄρχειν . ὄψονται οἱ ἐλεοῦντές με ,