4.6.28 οὔ , ἀλλʹ ἐπειδὴ φροντίζω ἐγὼ δογμάτων ὀρθῶν , εὐλογώτερόν μέ ἐστιν ἄρχειν . ἐν φροντίζεις , ἐν δόγμασιν · ἐν δʹ ἄλλοι μᾶλλόν σου πεφροντίκασιν , ἐκείνοις παραχώρει . οἷον εἰ διὰ τὸ δόγματα ἔχειν ὀρθὰ ἠξίους τοξεύων μᾶλλον ἐπιτυγχάνειν τῶν τοξοτῶν χαλκεύων μᾶλλον τῶν χαλκέων .
4.6.29 ἄφες οὖν τὴν περὶ τὰ δόγματα σπουδὴν καὶ περὶ ἐκεῖνα ἀναστρέφου , κτήσασθαι θέλεις , καὶ τότε κλαῖε , ἐάν σοι μὴ προχωρῇ · κλαίειν γὰρ ἄξιος εἶ .
4.6.30 νῦν δὲ πρὸς ἄλλοις γίνεσθαι λέγεις , ἄλλων ἐπιμελεῖσθαι , οἱ πολλοὶ δὲ τοῦτο καλῶς λέγουσιν , ὅτι ἔργον ἔργῳ οὐ κοινωνεῖ .
4.6.31 μὲν ἐξ ὄρθρου ἀναστὰς ζητεῖ , τίνα ἐξ οἴκου ἀσπάσηται , τίνι κεχαρισμένον λόγον εἴπῃ , τίνι δῶρον πέμψῃ , πῶς τῷ ὀρχηστῇ ἀρέσῃ , πῶς κακοηθισάμενος ἄλλον ἄλλῳ χαρίσηται .
4.6.32 ὅταν εὔχηται , περὶ τούτων εὔχεται · ὅταν θύῃ , ἐπὶ τούτοις θύει · τὸ τοῦ Πυθαγόρου μὴ δʹ ὕπνον μαλακοῖσιν ἐπʹ ὄμμασι προσδέξασθαι ἐνταῦθα παρατέθεικεν .
4.6.33 πῇ παρέβην ; τῶν πρὸς κολακείαν . τί ἔρεξα ; μή τι ὡς ἐλεύθερος , μή τι ὡς γενναῖος ; κἂν εὕρῃ τι τοιοῦτον , ἐπιτιμᾷ ἑαυτῷ καὶ ἐγκαλεῖ τί γάρ σοι καὶ τοῦτο εἰπεῖν ; οὐ γὰρ ἐνῆν ψεύσασθαι ; λέγουσιν καὶ οἱ φιλόσοφοι , ὅτι οὐδὲν κωλύει ψεῦδος εἰπεῖν .