4.8.16 οὐδεὶς δʹ ἐρεῖ ἐγὼ μουσικός εἰμι , ἂν πλῆκτρον καὶ κιθάραν ἀγοράσῃ , οὐδʹ ἐγὼ χαλκεύς εἰμι , ἂν πιλίον καὶ περίζωμα περιθῆται , ἀλλʹ ἁρμόζεται μὲν τὸ σχῆμα πρὸς τὴν τέχνην , ἀπὸ τῆς τέχνης δὲ τὸ ὄνομα , οὐκ ἀπὸ τοῦ σχήματος ἀναλαμβάνουσιν .
4.8.17 διὰ τοῦτο καλῶς Εὐφράτης ἔλεγεν ὅτι ἐπὶ πολὺ ἐπειρώμην λανθάνειν φιλοσοφῶν καὶ ἦν μοι , φησίν , τοῦτο ὠφέλιμον . πρῶτον μὲν γὰρ ᾔδειν , ὅσα καλῶς ἐποίουν , ὅτι οὐ διὰ τοὺς θεατὰς ἐποίουν , ἀλλὰ διʹ ἐμαυτόν · ἤσθιον ἐμαυτῷ καλῶς , κατεσταλμένον εἶχον τὸ βλέμμα , τὸν περίπατον · πάντα ἐμαυτῷ καὶ θεῷ .
4.8.18 εἶτα ὥσπερ μόνος ἠγωνιζόμην , οὕτως μόνος καὶ ἐκινδύνευον · οὐδὲν ἐμοὶ δράσαντι τὸ αἰσχρὸν ἢ ἀπρεπὲς τὸ τῆς φιλοσοφίας ἐκινδυνεύετο , οὐδʹ ἔβλαπτον τοὺς πολλοὺς ὡς φιλόσοφος ἁμαρτάνων .
4.8.19 διὰ τοῦτο οἱ μὴ εἰδότες μου τὴν ἐπιβολὴν ἐθαύμαζον , πῶς πᾶσι φιλοσόφοις χρώμενος καὶ συζῶν αὐτὸς οὐκ ἐφιλοσόφουν .
4.8.20 καὶ τί κακόν , ἐν οἷς ἐποίουν ἐπιγιγνώσκεσθαι τὸν φιλόσοφον , ἐν δὲ τοῖς συμβόλοις μή ; βλέπε , πῶς ἐσθίω , πῶς πίνω , πῶς καθεύδω , πῶς ἀνέχομαι , πῶς ἀπέχομαι , πῶς συνεργῶ , πῶς ὀρέξει χρῶμαι , πῶς ἐκκλίσει , πῶς τηρῶ τὰς σχέσεις τὰς φυσικὰς ἢ ἐπιθέτους ἀσυγχύτως καὶ ἀπαραποδίστως · ἐκεῖθέν με κρῖνε , εἰ δύνασαι .
4.8.21 εἰ δʹ οὕτως κωφὸς εἶ καὶ τυφλός , ἵνα μηδὲ τὸν Ἥφαιστον ὑπολαμβάνῃς καλὸν χαλκέα , ἂν μὴ τὸ πιλίον ἴδῃς περὶ τὴν κεφαλὴν περικείμενον , τί κακὸν ὑφʹ οὕτως ἠλιθίου κριτοῦ ἀγνοεῖσθαι ;