4.8.22 οὕτως ἐλάνθα νε παρὰ τοῖς πλείστοις Σωκράτης καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτὸν ἀξιοῦντες φιλοσόφοις συσταθῆναι .
4.8.23 μή τι οὖν ἠγανάκτει ὡς ἡμεῖς καὶ ἔλεγεν ἐγὼ δέ σοι οὐ φαίνομαι φιλόσοφος ; ; ἀλλʹ ἀπῆγεν καὶ συνίστα ἑνὶ ἀρκούμενος τῷ εἶναι φιλόσοφος , χαίρων δὲ καί , ὅτι μὴ δοκῶν οὐκ ἐδάκνετο · ἐμέμνητο γὰρ τοῦ ἰδίου ἔργου .
4.8.24 τί ἔργον καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ ; μαθητὰς πολλοὺς ἔχειν ; οὐδαμῶς . ὄψονται οἱ περὶ τοῦτο ἐσπουδακότες . ἀλλὰ θεωρήματα δύσκολα ἀκριβοῦν ; ὄψονται καὶ περὶ τούτων ἄλλοι .
4.8.25 ποῦ οὖν αὐτὸς καὶ ἦν τις καὶ εἶναι ἤθελεν ; ὅπου βλάβη καὶ ὠφέλεια . εἴ μέ τις , φησίν , βλάψαι δύναται , ἐγὼ οὐδὲν ποιῶ · εἰ ἄλλον περιμένω , ἵνα με ὠφελήσῃ , ἐγὼ οὐδέν εἰμι . θέλω τι καὶ οὐ γίνεται · ἐγὼ ἀτυχής εἰμι .
4.8.26 εἰς τοσοῦτο σκάμμα προεκαλεῖτο πάντα ὁντιναοῦν καὶ οὐκ ἄν μοι δοκεῖ ἐκστῆναι οὐδενί τί δοκεῖτε ; καταγγέλλων καὶ λέγων ἐγὼ τοιοῦτός εἰμι ; μὴ γένοιτο , ἀλλὰ ὢν τοιοῦτος .
4.8.27 πάλιν γὰρ τοῦτο μωροῦ καὶ ἀλαζόνος ἐγὼ ἀπαθής εἰμι καὶ ἀτάραχος · μὴ ἀγνοεῖτε , ἄνθρωποι , ὅτι ὑμῶν κυκωμένων καὶ θορυβουμένων περὶ τὰ μηδενὸς ἄξια μόνος ἐγὼ ἀπήλλαγμαι πάσης ταραχῆς .
4.8.28 οὕτως οὐκ ἀρκεῖ σοι τὸ μηδὲν ἀλγεῖν , ἂν μὴ κηρύσσῃς συνέλθετε πάντες οἱ ποδαγρῶντες , οἱ κεφαλαλγοῦντες , οἱ πυρέσσοντες , οἱ χωλοί , οἱ τυφλοί , καὶ ἴδετέ με ἀπὸ παντὸς πάθους ὑγιᾶ ;