4.11.33 τί οὖν ; καλλωπίζεσθαί τις ἀξιοῖ ; μὴ γένοιτο , εἰ μὴ ἐκεῖνο ὃ πεφύκαμεν , τὸν λόγον , τὰ δόγματα , τὰς ἐνεργείας , τὸ δὲ σῶμα μέχρι τοῦ καθαρίου , μέχρι τοῦ μὴ προσκόπτειν .
4.11.34 ἀλλʹ ἂν ἀκούσῃς , ὅτι οὐ δεῖ φορεῖν κόκκινα , ἀπελθὼν κόπρωσόν σου τὸν τρίβωνα ἢ κατάρρηξον . — ἀλλὰ πόθεν ἔχω καλὸν τρίβωνα ; — ἄνθρωπε , ὕδωρ ἔχεις , πλῦνον αὐτόν .
4.11.35 ἰδοὺ νέος ἀξιέραστος , ἰδοὺ πρεσβύτης ἄξιος τοῦ ἐρᾶν καὶ ἀντερᾶσθαι , ᾧ τις υἱον αὑτοῦ παραδῷ θησόμενον , ᾧ θυγατέρες , ᾧ νέοι προσελεύσονται , ἂν οὕτως τύχῃ , ἵνα ἐν κοπρῶνι λέγῃ τὰς σχολάς .
4.11.36 μὴ γένοιτο . πᾶσα ἐκτροπὴ ἀπό τινος ἀνθρωπικοῦ γίνεται , αὕτη ἐγγύς ἐστι τῷ μὴ ἀνθρωπικὴ εἶναι .
4.12.head περὶ προσοχῆς .
4.12.1 πὅταν ἀφῇς πρὸς ὀλίγον τὴν προσοχήν , μὴ τοῦτο φαντάζου , ὅτι , ὁπόταν θέλῃς , ἀναλήψῃ αὐτήν , ἀλλʹ ἐκεῖνο πρόχειρον ἔστω σοι , ὅτι παρὰ τὸ σήμερον ἁμαρτηθὲν εἰς τἆλλα χεῖρον ἀνάγκη σοι τὰ πράγματα ἔχειν .
4.12.2 πρῶτον μὲν γὰρ τὸ πάντων χαλεπώτατον ἔθος τοῦ μὴ προσέχειν ἐγγίνεται , εἶτα ἔθος τοῦ ἀναβάλλεσθαι τὴν προσοχήν · ἀιεὶ δʹ εἰς ἄλλον καὶ ἄλλον χρόνον εἴωθας ὑπερτίθεσθαι τὸ εὐροεῖν , τὸ εὐσχημονεῖν , τὸ κατὰ φύσιν ἔχειν καὶ διεξάγειν .
4.12.3 εἰ μὲν οὖν λυσιτελὴς ἡ ὑπέρθεσίς ἐστιν , ἡ παντελὴς ἀπόστασις αὐτῆς ἐστι λυσιτελεστέρα · εἰ δʹ οὐ λυσιτελεῖ , τί οὐχὶ διηνεκῆ τὴν προσοχὴν φυλάσσεις ;