4.12.17 τίς καιρὸς ᾠδῆς , τίς καιρὸς παιδειᾶς , τίνων παρόντων · τί ἔσται ἀπὸ τοῦ πράγματος · μή τι καταφρονήσωσιν ἡμῶν οἱ συνόντες , μή τι ἡμεῖς αὐτῶν · πότε σκῶψαι καὶ τίνας ποτὲ καταγελάσαι καὶ ἐπὶ τίνι ποτὲ συμπεριενεχθῆναι καὶ τίνι , καὶ λοιπὸν ἐν τῇ συμπεριφορᾷ πῶς τηρῆσαι τὸ αὑτοῦ . ὅπου δʹ ἂν ἀπονεύσῃς ἀπό τινος τούτων ,
4.12.18 εὐθὺς ζημία , οὐκ ἔξωθέν ποθεν , ἀλλʹ ἐξ αὐτῆς τῆς ἐνεργείας .
4.12.19 τί οὖν ; δυνατὸν ἀναμάρτητον ἤδη εἶναι ; ἀμήχανον , ἀλλʹ ἐκεῖνο δυνατὸν πρὸς τὸ μὴ ἁμαρτάνειν τετάσθαι διηνεκῶς . ἀγαπητὸν γάρ , εἰ μηδέποτʹ ἀνιέντες ταύτην τὴν προσοχὴν ὀλίγων γε ἁμαρτημάτων ἐκτὸς ἐσόμεθα . νῦν δʹ ὅταν εἴπῃς
4.12.20 ἀπαύριον προσέξω , ἴσθι ὅτι τοῦτο λέγεις σήμερον ἔσομαι ἀναίσχυντος , ἄκαιρος , ταπεινός · ἐπʹ ἄλλοις ἔσται τὸ λυπεῖν με · ὀργισθήσομαι σήμερον , φθονήσω .
4.12.21 βλέπε , ὅσα κακὰ σεαυτῷ ἐπιτρέπεις . ἀλλʹ εἴ σοι αὔριον καλῶς ἔχει , πόσῳ κρεῖττον σήμερον · εἰ αὔριον συμφέρει , πολὺ μᾶλλον σήμερον , ἵνα καὶ αὔριον δυνηθῇς καὶ μὴ πάλιν ἀναβάλῃ εἰς τρίτην .
4.13.head πρὸς τοὺς εὐκόλως ἐκφέροντας τὰ αὑτῶν .
4.13.1 ὅταν τις ἡμῖν ἁπλῶς δόξῃ διειλέχθαι περὶ τῶν ἑαυτοῦ πραγμάτων , πώς ποτε ἐξαγόμεθα καὶ αὐτοὶ πρὸς τὸ ἐκφέρειν πρὸς αὐτὸν τὰ ἑαυτῶν ἀπόρρητα καὶ τοῦτο ἁπλοῦν οἰόμεθα εἶναι ·
4.13.2 πρῶτον μὲν ὅτι ἄνισον εἶναι δοκεῖ αὐτὸν μὲν ἀκηκοέναι τὰ τοῦ πλησίον , μὴ μέντοι μεταδιδόναι κἀκείνῳ ἐν τῷ μέρει τῶν ἡμετέρων . εἶθʹ ὅτι οἰόμεθα οὐχ ἁπλῶν ἀνθρώπων παρέξειν αὐτοῖς φαντασίαν σιωπῶντες τὰ ἴδια .