Ἀντιγόνη
1647 ἄφρονά γε , καὶ σὺ μῶρος ὃς ἐπίθου τάδε .
Κρέων
1648 πῶς ; τἀντεταλμέν’ οὐ δίκαιον ἐκπονεῖν ;
Ἀντιγόνη
1649 οὔκ , ἢν πονηρά γ’ κακῶς τ’ εἰρημένα .
Κρέων
1650 τί δ’ ; οὐ δικαίως ὅδε κυσὶν δοθήσεται ;
Ἀντιγόνη
1651 οὐκ ἔννομον γὰρ τὴν δίκην πράσσεσθέ νιν .
Κρέων
1652 εἴπερ γε πόλεως ἐχθρὸς ἦν οὐκ ἐχθρὸς ὤν .
Ἀντιγόνη
1653 οὐκοῦν ἔδωκε τῇ τύχῃ τὸν δαίμονα .
Κρέων
1654 καὶ τῷ τάφῳ νυν τὴν δίκην παρασχέτω .
Ἀντιγόνη
1655 τί πλημμελήσας , τὸ μέρος εἰ μετῆλθε γῆς ;
Κρέων
1656 ἄταφος ὅδ’ ἁνήρ , ὡς μάθῃς , γενήσεται .
Ἀντιγόνη
1657 ἐγώ σφε θάψω , κἂν ἀπεννέπῃ πόλις .
Κρέων
1658 σαυτὴν ἄρ’ ἐγγὺς τῷδε συνθάψεις νεκρῷ .
Ἀντιγόνη
1659 ἀλλ’ εὐκλεές τοι δύο φίλω κεῖσθαι πέλας .
Κρέων
1660 λάζυσθε τήνδε κἀς δόμους κομίζετε .
Ἀντιγόνη
1661 οὐ δῆτ’ , ἐπεὶ τοῦδ’ οὐ μεθήσομαι νεκροῦ .
Κρέων
1662 ἔκριν’ δαίμων , παρθέν’ , οὐχ σοὶ δοκεῖ .
Ἀντιγόνη
1663 κἀκεῖνο κέκριται , μὴ ἐφυβρίζεσθαι νεκρούς .
Κρέων
1664 ὡς οὔτις ἀμφὶ τῷδ’ ὑγρὰν θήσει κόνιν .
Ἀντιγόνη
1665 ναὶ πρός σε τῆσδε μητρὸς Ἰοκάστης , Κρέον .
Κρέων
1666 μάταια μοχθεῖς · οὐ γὰρ ἂν τύχοις τάδε .
Ἀντιγόνη
1667 σὺ δ’ ἀλλὰ νεκρῷ λουτρὰ περιβαλεῖν μ’ ἔα .